Η εκδήλωση μας για την παρουσίαση των δύο βιβλίων του Προέδρου του Ομίλου, κ. Ανδρέα Δρίτσα (28/02/2026)

Κάθε εκδήλωση στον Όμιλο είναι μία γιορτή. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την παρουσίαση των δύο βιβλίων του Προέδρου του Ομίλου, κ. Ανδρέα Δρίτσα, «…Απλό δεν είναι;» & «Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου» όπου μέσα από αυτά παρουσιάστηκε η πρακτική φιλοσοφία του Ομίλου και η εφαρμογή της απλά και άμεσα στην καθημερινή ζωή.

Πάνω από 200 άτομα κατέκλυσαν τον Όμιλο το Σάββατο 28/2/2026, αν και η μέρα ήταν δύσκολη με απεργίες των μέσων και κλειστούς δρόμους. Άπειρα τα τηλεφωνήματα αυτών που ήθελαν να έρθουν αλλά δεν τα κατάφεραν. Πολλές οι διαδικτυακές συνδέσεις ατόμων από το εξωτερικό και άλλα μέρη της Ελλάδας, αν και με ιδιαίτερη χαρά υποδεχτήκαμε κόσμο που ήρθε από την επαρχία για την εκδήλωση μας αποκλειστικά!

Εκλεκτοί ομιλητές απηύθυναν χαιρετισμό στην εκδήλωσή μας και μίλησαν για τα βιβλία παρουσιάζοντάς τα σφαιρικά.

Η κα Elizabeth Ferguson, από τη Γερμανία. Ιδρύτρια του εκδοτικού οίκου Three Dragons Press, που θα εκδώσει στα Αγγλικά το βιβλίο μας «…Απλό δεν είναι;» είπε χαρακτηριστικά ότι το βιβλίο αυτό «φέρνει την βαθιά πολιτιστική παράδοση της Ελληνικής φιλοσοφικής προφορικής συζήτησης του Πλάτωνα και του Σωκράτη στον σύγχρονο κόσμο με έναν πολύ προσβάσιμο τρόπο».

Στην συνέχεια ο διακεκριμένος ποιητης κ.Βασίλης Τσακίρογλου είπε για το βιβλίο «Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου»: «Μέσα από τις γραμμές αυτού του βιβλίου μαθαίνουμε να είμαστε συνειδητοί, να σεβόμαστε τον όποιο δρόμο των ανθρώπων και να βλέπουμε τις δυνατότητες τους, ανεξάρτητα από λάθη ή ελλείψεις δικές τους ή δικές μας.» Ο εξαίρετος ηθοποιός-δημοσιογράφος του Hellenic TV και του London Greek Radio κ. Βασίλης Παναγή, ο οποίος μετέφερε και τον χαιρετισμό του Διευθυντή του καναλιού κ. Γιώργου Λίνγκου έδωσε το δικό του στίγμα μιλώντας για την παρουσία και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Ομίλου στο Λονδίνο χαρακτηρίζοντας τες «σπουδή πάνω στον πολιτισμό».

Η Dr. Αγγελική Σκαγιά, Ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Ανθρωπινου Γονιδιώματος στην Ιατρική Σχολή του Bermingham University, περιέγραψε με πολύ απλά και ζωντανά παραδείγματα πώς διαβάζοντας τα δύο αυτά βιβλία διεύρυνε τον τρόπο που βλέπει τα πράγματα ως επιστήμων και βοηθήθηκε τόσο στο ερευνητικό της έργο όσο και προσωπικά.

Διακεκριμένοι ομιλητές παρουσίασαν σε βάθος τα δύο βιβλία: Η κα Λέτα Κουτσοχέρα. Ποιήτρια-εικαστικός, Πρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος Γιάννη Κουτσοχέρα & Λένας Στρέφη Κουτσοχέρα, ανέφερε μεταξύ άλλων στην ομιλία της: «Τα δύο αυτά βιβλία, αποτελούν την σπονδυλική στήλη της φιλοσοφίας του Ομίλου, ωθούν προς την επίγνωση με συνειδητή απλότητα και ανοίγουν το παράθυρο εκείνο που βλέπει σε έναν ορίζοντα φωτεινό και διάφανο, μέσα από ένα πνευματικό οικοδόμημα που όλο πλαταίνει και μεγαλώνει. Οι ρίζες του δέντρου που φύτεψε ο Δημήτρης Κακαλίδης βαθαίνουν, βγάζουν καινούρια κλαδιά, άνθη και φύλλα, καινούριους καρπούς που δωρίζονται παντού μέσα από την γραφή των βιβλίων του Ανδρέα Δρίτσα, βιβλία γραμμένα με λεπτό χιούμορ, ενίοτε και καυστικό, μέσα από τις σελίδες των οποίων, μαθαίνει κανείς να ζει, ν’ αγαπάει, να σκέφτεται, να προχωράει, να εξελίσσεται, να ενώνεται…»

Ο κος Φίλιππος Νικολόπουλος, Dr. Κοινωνιολογίας-ακαδημαϊκός, Γραμματέας του Δ. Σ του Φ. Σ «Παρνασσός» αναφέρει ότι στα βιβλία και πιο συγκεκριμένα στο «…Απλό δεν είναι;» για το οποίο μίλησε, παρουσιάζεται «μια πρακτική φιλοσοφία ζωής, που σκοπεύει να κάνει το άτομο ισορροπημένο με τον εαυτό του και με το περιβάλλον του. Κάτι το οποίο λείπει στις μέρες μας.» Ακολούθησε ο κος Δημήτρης Καραμβάλης, ποιητής-κριτκός λογοτεχνίας ο οποίος ευχαριστώντας τον κ. Δρίτσα για το «έξοχο πόνημά του» » Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου» μίλησε για την «απλότητα της μεγαλοσύνης να διεισδύεις σε βάθος αναλύοντας και προβάλλοντας σε βάθος θεμελιώδεις έννοιες και αρχές, και η γραφή του είναι συγχρόνως μια πρόκληση και πρόσκληση και ο καταλύτης στο τρίπτυχο μετάλλαξη-ενστάλαξη-εγχάραξη,χωρίς φόβο και πάθος γραμμένο όμως τούτο το βιβλίο με πλήρη εν-συναίσθηση της κοινωνικής πραγματικότητας, με θείο, έμφορτο πνεύμα ελευθερίας και οικονομίας χώρου και χρόνου».

Ο κος Σπύρος Ζαχαράτος, ποιητής-στιχουργός ανέφερε στη δική του ομιλία ότι «Το βιβλίο έγινε για μένα οδοδείκτης και σε όποιον άλλο, θέλει μια ουσιαστικότερη πορεία στη ζωή του. Πέρα από την εικόνα, την εγωιστική άποψη υπάρχει η άλλη ομορφιά.Ναι, φίλε Πρόεδρε Ανδρέα, μέσα από τις σελίδες σου, μας έδωσες τα εφόδια να γίνουμε λίγο πιο σοφοί και λίγο καλύτεροι πολίτες. Μας έμαθες να συνομιλούμε με την ουσιαστική ζωή, αυτή των όντων, που άνω θρώσκουν και βαδίζουν κάθετα. Μας έμαθες το σημείο τριβής και την αφύπνιση. Ακόμα και ο πόνος είναι χρήσιμος γιατί σε κάνει να αγρυπνάς και μπορεί να πυροδοτήσει τη σωτηρία.» Οι εντυπώσεις αναγνωστών από όλον τον κόσμο, από κάθε ηλικία, επάγγελμα και μορφωτικό επίπεδο, είτε ήταν ζωντανά στην εκδήκωση είτε μέσα από επιστολές που μας έστειλαν, έδωσαν ολοζώντανη την εικόνα για το πώς τα συγκεκριμένα βιβλία βοηθούν τον κάθε άνθρωπο στην πράξη.

Ο Πρόεδρος του Ομίλου, μίλησε στο τέλος της εκδήλωσης:

«Όταν ζούσε ο Δάσκαλος, μού είχε πει, «Ανδρέα, πρέπει να γράψετε βιβλία». Λέω, «Παναγία μου, σώσε». Τι να γράψεις; Εκείνος έγραφε ποίηση, έκανε αναλύσεις ποιημάτων. Λέω, «μπλέξαμε, Βούλα, μπλέξαμε». Τελικά, τα καταφέραμε, βγάλαμε δύο βιβλία. Ελπίζω θα βγάλουμε και ένα τρίτο. Έχω βρει τον τίτλο, αλλά δεν έχω βρει το περιεχόμενο. Και με τα προηγούμενα έτσι ήταν. Είχα βρει τον τίτλο πρώτα. Θέλω να σας πω απλά ότι σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε. Αυτά που είπατε όλα, είναι πολύ σημαντικά για τον Όμιλο και για μένα. Ξέρετε, εγώ δεν διαχωρίζω τον εαυτό μου. Λένε ότι οι πιο δυνατοί δεσμοί είναι οι δεσμοί αίματος. Αλλά εκτός από τους οικογενειακούς δεσμούς υπάρχουν και οι πνευματικοί δεσμοί. Και πραγματικά νιώθω πάρα πολύ χαρούμενος που έχω μια μεγάλη, τεράστια οικογένεια με πνευματικούς δεσμούς. Όλους εσάς. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.»

Ο κόσμος πολύς. Πάρα πολύς, να γίνονται μια ομάδα και να μην θέλει κανείς να φύγει. Ήθελαν όλοι λίγο ακόμα. Λίγη συζήτηση ακόμα, λίγες ερωτήσεις ακόμα, λίγες απαντήσεις ακόμα, λίγο να είμαστε μαζί ακόμα, λίγο από τα μαγευτικά βίντεο για τα βιβλία ακόμα… Λίγο ακόμα από το πεδίο του Ομίλου που μας καλει με τον ήχο που φτάνει στα αυτιά μας να βιώσουμε του θαύματος το θαύμα που λέμε Ζωή. Απλό δεν είναι;