Φόρτωση ...

Ο χαιρετισμός του Προέδρου του Ομίλου στην εκδήλωση της ΕΕΛ με θέμα «Ο διαχρονικός Ανδρέας Κάλβος» (6/3/2017)

Στις 6 Μαρτίου 2016 η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών πραγματοποίησε εκδήλωση με θέμα «Ο διαχρονικός Ανδρέας Κάλβος», στην οποία μίλησαν και παρευρέθηκαν διακεκριμένοι άνθρωποι του πνεύματος της χώρας μας, ποιητές, λογοτέχνες, ακαδημαϊκοί και μελετητές των γραμμάτων και τεχνών.


Ο Πρόεδρος του Ομίλου Εξυπηρετητών κος Α. Δρίτσας απηύθυνε στην εκδήλωση τον παρακάτω χαιρετισμό, τον οποίο διάβασε εκ μέρους του ο κος Ν. Μανιάτης, μιας και ίδιος βρισκόταν σε προγραμματισμένο ταξίδι στην Αγγλία για εκδηλώσεις του Ομίλου εκεί:


«Είναι ιδιαίτερη τιμή μου και μεγάλη μου χαρά να χαιρετίζω σήμερα αυτή την τόσο σημαντική εκδήλωση στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών. Βρίσκομαι στην Αγγλία για θέματα που αφορούν λογοτεχνικές και πολιτιστικές παρουσιάσεις του Ομίλου και δυστυχώς δεν μπορώ να είμαι σήμερα εκεί μαζί σας.


 

Θα ήθελα όμως να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου. Σκέπτομαι ξέρετε συχνά πόσο σημαντικό είναι το έργο των πνευματικών ανθρώπων. Αυτών που υπηρετούν τον άνθρωπο όντας πρωτοπόροι, ανοίγοντας δρόμους στο πνεύμα, την ψυχή, τη διάνοια να εκφραστούν. Ανοίγοντας το δρόμο στον Άνθρωπο να μεγαλουργήσει.


Ένας τέτοιος πρωτοπόρος, θεωρώ, είναι και ο Ανδρέας Κάλβος, το έργο του οποίου παρουσιάζεται σήμερα από εκλεκτούς ομιλητές. Ένας ποιητής με ιδιαίτερο ύφος που άνοιξε δικούς του δρόμους. Και μάλιστα πόσο τυχαίο μπορεί να είναι!- δεν άφησε αποτύπωμα οπτικό ή εικόνα άλλη, παρά μόνο τους στίχους του στο χαρτί. Και εάν μου επιτρέπεται αυτή η σκέψη άνοιξε με τον τρόπο του το δρόμο στους ανθρώπους να εμβαθύνουν και να περάσουν στην ουσία της ποίησης του, στην ουσία της Ποίησης με Π κεφαλαίο.


 

Ο ιδρυτής του Ομίλου Δημήτρης Κακαλίδης αναφέρει σε μια ανάλυση του στο βιβλίο του η Σοφία του Ποιήματος μιλώντας για τους ποιητές :«Ο ποιητής έρχεται και φεύγει, σώμα μέσα στα σώματα… Και το πορτραίτο της ύπαρξης του, περαστικό στις ιλιγγιώδεις ταχύτητες των εποχών, παραμένει εικόνα ανείδωτη από τα εξωτερικά μάτια και είναι μία συνεχής πρόκληση, για να εξαναγκάζει στην εμβάθυνση… Είναι η θέση του ποιητή που αγαπά τον κόσμο, αφού μέσα σ’ αυτόν καθρεφτίζει κάθε φορά το αναγεννημένο του πρόσωπο, αναγεννώντας τον, ανανεώνοντάς τον».


 

Με τα λόγια αυτά, και για να μη σας κουράσω, χαιρετίζω με όλη μου την καρδιά την αποψινή εκδήλωση και όλους τους εκλεκτούς ποιητές, λογοτέχνες, μελετητές που παρευρίσκονται εδώ και που εργάζονται ανοίγοντας δρόμους για τη λύτρωση του ανθρώπου.»