"Ένα βιβλίο για τον Δημιουργικό Διαλογισμό και τη Ζωή. Λόγος ευθύς και άμεσος, συχνά χιουμοριστικός, που δημιουργεί εικόνες, απλοποιώντας τις έννοιες, αφήνοντας σε να ζεις την κάθε του σελίδα…" Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

Ευχαριστούμε πολύ την κα Αγγελίνα Παπαθανασίου και το λογοτεχνικό περιοδικό Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών για την τόσο όμορφη και ζεστή παρουσίαση του βιβλίου "Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου" του Πρόεδρου του Ομίλυ Εξυπηρετητών.

--------

Το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα και προέδρου του Ομίλου Εξυπηρετητών Ανδρέα Δρίτσα, με τίτλο «Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μέγας Σείριος.

Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου

Οι απαντήσεις του συγγραφέα στα ερωτήματα που του έθεσαν οι συμμετέχοντες στις ομάδες διαλογισμού που πραγματοποιούνται στον Όμιλο Εξυπηρετητών, ήταν η αφορμή να γεννηθεί αυτό το βιβλίο. Με γλώσσα απλή και απτά παραδείγματα, ο συγγραφέας επιχειρεί να οδηγήσει τους αναγνώστες στη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Αρχικά πρέπει να μάθουμε να χαλαρώνουμε, να ισορροπεί το σώμα, τα συναισθήματα και οι σκέψεις μας. Ένας άνθρωπος αποτελείται από το σώμα του, τα συναισθήματά του και τις σκέψεις του. Και για να είναι καλά θα πρέπει να είναι σε μια ισορροπία αυτά. Εάν κάποιο δεν είναι σε ισορροπία επηρεάζει και τα άλλα και έτσι δεν είμαστε καλά. Δείτε το με απλά παραδείγματα. Αν είσαι φορτισμένος συναισθηματικά, μπλοκάρει ο νους ή πονάει το στομάχι σου. Το έχουμε δει αυτό. Με τη χαλάρωση μαθαίνουμε να ισορροπούμε.

Χωρισμένο σε κεφάλαια, το βιβλίο εξηγεί τη διαφορά μεταξύ διαλογισμού και δημιουργικού διαλογισμού, προωθεί την ενσυναίσθηση, τη χαρά της προσφοράς και της δημιουργίας.

Αδικεί πολύ ο άνθρωπος τον εαυτό του, όταν είναι σε αδράνεια και σε αναμονή να συμβεί κάτι. Καλούμαστε να είμαστε συνδημιουργοί και συμμέτοχοι στη ζωή. Και μπορούμε να το κάνουμε. Δεν είμαστε καλά όσο πνίγουμε μέσα μας αυτή τη δυνατότητα που έχουμε. Σκάμε, δεν μπορούμε να πάρουμε ανάσα, δεν ξέρουμε τι μας φταίει. Τα βάζουμε με τον εαυτό μας ή με τους άλλους. Και η δυνατότητα που έχουμε είναι να δημιουργούμε όχι μέσα από το εγώ μας, αλλά να δημιουργούμε εκφράζοντας την οντολογική μας φύση, δηλαδή να αναγνωρίσουμε και να ενοποιήσουμε το πεδίο της προσωπικότητας και το πεδίο το ψυχικό, να εκφραστεί το οντολογικό πεδίο και να δημιουργήσουμε το θαύμα της καθημερινής ζωής.

Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί. Σε προσκαλεί να σκύψεις επάνω του με προσοχή, να διαβάσεις με απόλυτη προσήλωση την κάθε φράση του, να σκεφτείς και στη συνέχεια να πράξεις.

Σε μια κοινωνία που κυριαρχεί το εγώ μας και οι αξίες βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, το βιβλίο μάς καλεί να εστιάσουμε στο σύνολο, στην ομάδα. Να ενδιαφερθούμε για τον συνάνθρωπό μας και την ευημερία του.

Πάντα το εγώ μας θα μας βγάζει κάποιο υπαρκτό ή υποτιθέμενο πρόβλημα, για να μην ασχολούμαστε με τους άλλους. Για να μη δημιουργούμε δηλαδή, να μην πραγματώνουμε. Έτσι κι αλλιώς αυτή η ζωή έχει πάντα προβλήματα.

Ένα διαφορετικό ανάγνωσμα για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι για να γίνει καλύτερος αυτός ο κόσμος.

Βρείτε εδώ το πρωτότυπο άρθρο